მწუხარებისგან დასერილ გულს, შენი უგულობა კიდევ უფრო სერავს
რამდენჯერ გვითქვამს პირად საუბრებში, თუ საჯაროდ, რომ ქრონიკული სიძულვილის, უპატივცემულობის, უსამართლობის, უნდობლობის, გულგრილობის, დაუნდობლობის, გაუტანლობის ზეობათა ზეობაა საქართველოში.
მსხვერპლი, მსხვერპლი და მსხვერპლი...
ურთიერთ განადგურების აპოგეას რომ მიაღწიო რა წყარომ უნდა გასაზრდოვოს და გასულდგმულოს, თუ არა მენტალურმა და სულიერმა დეგრადაციამ, ავადმყოფობა, სიმახინჯემ.
სამი ათეული დამოუკიდებლობა მოპოვებულმა სახელმწიფომ ამდენი ტრაგიკული ეტიუდისა
და ავანსცენის ფონზე, ნუთუ აღარ უნდა აღირსოს საკუთარ თავს, საბედისწერო გამოცდილებათა გადაფასებით მაინც, ცივილიზებული გარემო, სადაც მისი მოქალაქეები შეძლებენ ჰუმანურ ატმოსფეროში თანაცხოვრებას. სასაფლაოდ იქცა ქვეყანა. ცხედრები, ცხედრები და
კვლავ ცხედრები.
დიდი თუ პატარა, ჩვილი თუ მოზარდი, მოხუცებული თუ ახალგაზრდა გარდაცვალებამდე სიკვდილს ებრძვის აქ!
ისედაც ხანმოკლე წუთისოფელი გაცილებით ხანმოკლე ხდება. სასოწარკვეთილებით მოწეული ჩემი ხალხის სულიერი და ფიზიკური კვდომის შემხედვარე
შენი შვილების უბედურების, შენთან არსებული განუკითხაობის, სიძულვილის, უსამართლობის გარემოებით, როგორ გკადრო ჩემო ქვეყანა: რომ კვარცხლბეკი დაუდგამს შენთან ბოროტებას.
იტყვი, რატომ ამბობსო...
არ იტყვი, რატომ არ ამბობსო...
აი, ასეთი უკუღმართია დღეს შენთან გონის მიერი აღქმა.
სიძულვილის ენით მოსაუბრეს და სიძულვილის მომქმედს,
ტაშს უკრავ, სხვის დამამცირებელს, სიმართლის მთქმელის მანტიით მოსავ. ტკივილით მოსაუბრეს, მწუხარებისგან დასერილ გულს, შენი უგულობა კიდევ უფრო სერავს.
აქ, ადამიანები ფიზიკურ გარდაცვალებამდე ადრე სულიერად კვდებიან.
რატომ აირჩიე ჩემო ქვეყანავ სიკვდილისა და თვითმკვლელობის გზა. საქართველოს მოქალაქენო:
თქვენ ხართ უმაღლესი ხელისუფალი ჩვენი ქვეყნის. თითქმის, აღარ მოიძებნება სფერო, სივრცე, სადაც დეჰუმანური გონის და გასასტიკებული გულის მბრძანებლობის უღელით მართული პერსონები მსხვერპლს არ სწირავდნენ თავის მდაბიო სულის და მიდრეკილებების უსიცოცხლო კერპს. ისინი ხმაურობენ და ჩრდილავენ კეთილსინდისიერებს.
სულიერი თუ ფიზიკური განსაცდელის სიმძიმით რამდენი ადამიანი მივიდა სულიერი და ფიზიკური განადგურების პირას.
ასე გადავაქციეთ ჩვენი სამშობლო სულიერ და ფიზიკურ ცხედართა სამყოფელად.
ადრეც მითქვამს და გავიმეორებ: რამდენი ჩვენი თანამემულეც იქნა გამწარებული და გაუბედურებული ათწლეულობის მანძილზე, იმდენი ქვა დაიდო ჩვენი ქვეყნის, ჩვენი ხალხის ცხოვრების წარუმატებლობისთვის.
ეს ქვები იქცა ჯერ ლოდებად, ხოლო შემდეგ ცათამბრჯენ წინაღობად, როგორც პირად, ასევე საზოგადოებრივ ცხოვრებაში.
ვეძიებ, რაში მდგომარეობს ჩვენი წარუმატებლობის მიზეზი.
დეჰუმანურობა, უსიყვარულობა- ვფიქრობ, ეს არის შენი ავადმყოფობის დიაგნოზი ჩემო ქვეყანა.
გაამრავლე სიყვარულის ელემენტები და ეს სიმრავლე დაგიცავს ხილული და უხილავი მტრისგან. გიყურებს მტერიც და მოყვარეც ჩემო ქვეყანა!
მეუფე ზენონი
dogma.ge
19.12.2019
