დღევანდელ სამყაროში მთავარი მოვლენა უკრაინაში მიმდინარე ომია, რომელზეც მრავალგვარ ჭრილში საუბრობენ.
თქვენი ყურადღება ერთი შეხედვით უყურადღებოდ დატოვებულ, თუმცა ნიშანდობლივ ფაქტზე მინდა შევაჩერო - უკრაინამ, ჩვენს თვალწინ, ადრეული ქრისტიანული სული, ტრადიცია და ეკლესიის მივიწყებული ეთოსი აღადგინა.
ხომ ნახეთ მეტროსადგურებსა და სახელდახელოდ მოწყობილ ტრაპეზებზე აღვლენილი წირვები; დაბომბვისას, ქალაქებში მყოფ ეპისკოპოსთა მიერ აღსრულებული ლიტურგიები; ფეოდალური ელემენტებისგან დაცლილი სამღვდელოება, გატაცებული და ნაწამები სასულიერო პირები, გაჭირვებულთათვის დახმარება, თანადგომა, უკანასკნელი ლუკმის განაწილება, მოყვასზე გადაფარება და ქრისტესადმი წრფელი სიყვარული - ეს ყველაფერი ქრისტესეული, პირველი ეკლესიისეული ელემენტები არიან, რომლებიც, საუკუნეთა შემდგომ, იმპერიებმა ფაქტობრივად გაანადგურეს და მათ ადგილზე ეკლესიად წოდებული ,,პოლიტიკური ინსტიტუტები“ დააფუძნეს.
კლერიკალიზმი, სამღვდელოების ,,გაღმერთება,“ მრევლის მიამიტობის პირადი კეთილდღეობისთვის გამოყენება, ეკლესიის იმ კონვერტორად გახდომა, რომელშიც ხელისუფლება და ოპოზიცია ყოველი არჩევნების წინ ხალხის ფულს ,,ასხამს,“ საბოლოოდ კი ეს ინსტიტუტი ამ მატერიალურ დივიდენდებს ამომრჩევლის ხმებში გარდაქმნის - ეს არაა ქრისტეს მიერ დაარსებული ეკლესია, ეს ქრისტეს სახელით ვაჭრობა, ფარისევლობა, სიცრუე და ბოროტებაა.
ჩნდება შეკითხვა- მაინცდამაინც უკრაინის მსგავსი სასტიკი და სისხლისმსმელი ომი უნდა დაიწყოს საქართველოშიც, რომ საბჭოთა კავშირის მიერ დატოვებული, ფეოდალიზმისა და მომხვეჭელობის სულით გაჟღენთილი, ოკუპანტი ქვეყნის უშიშროების სამსახურში ჩამდგარი ინსტიტუტისა და მენტალობის მარწუხებიდან გავთავისუფლდეთ და ქრისტესმიერ იდეალებსა თუ ქრისტესეულ ეკლესიას დავუბრუნდეთ?
გურამ ლურსმანაშვილი, თეოლოგი
